dinsdag 11 juli 2017

Haarlem aan de slag met integrale kindcentra

Dankzij een motie die ik namens de VVD samen met D66 indiende tijdens de behandeling van de kadernota gaat Haarlem in het belang van de optimale ontwikkeling van kinderen voortvarend aan de slag met het ontwikkelen van een visie op integrale kindcentra. Dat gaat gebeuren samen met de lokale partners zoals kinderopvangondernemers,  organisaties voor peuterspeelzalen, het CJG, het basisonderwijs en ouders. De gemeente neemt een sturende rol op zich en moet de uitvoering van de visie ondersteunen vanuit bijvoorbeeld sport, Jeugdzorg, welzijn, cultuur en mediawijsheid. De motie werd nagenoeg door de hele gemeenteraad gesteund. 

Met deze motie is een belangrijke duw in de goede richting gezet. Het College van Burgemeester en Wethouders benaderden Kindcentra tot nu toe niet heel veel anders dan wat we eigenlijk een 'Brede School' noemen. Oppervlakkig gezien lijken de verschillen tussen een IKC en een Brede School misschien niet zo groot, maar de betrokkenen ervaren wel degelijk verschillen. In het concept van de Brede School blijft de school centraal staan en wordt ander aanbod rondom de visie en de tijden van de school georganiseerd; in een IKC gaat men uit van een integrale en interdisciplinaire aanpak waar naast de school ook andere aanbieders , zoals de kinderopvang en het CJG deel van uitmaken. Dat betekent nu dat er niet alleen door ambtenaren en scholen aan de Kindcentra wordt gewerkt maar met alle betrokken partijen,  waaronder - verreweg het belangrijkste - de ouders. 

vrijdag 21 april 2017

Uitglijder over een haringkar

Als er iets is dat de overheid hoog in het vaandel moet hebben staan is het wel zorgvuldigheid. Burgers moeten kunnen vertrouwen op de overheid. En binnen de overheid moet bijvoorbeeld de gemeenteraad kunnen vertrouwen op de informatie die de wethouders geven. De gemeenteraad controleert immers die wethouders. 

De VVD Haarlem heeft helaas moeten vaststellen dat wethouder Sikkema niet zorgvuldig is geweest als het gaat om de herinrichting van de spaarnekade aan de Friese Varkenmarkt. Op die kade staat namelijk al bijna honderd jaar een viskraam. Toen de aannemer begon met het werk leek die viskraam wel bijna vergeten. Tom Poes verzon een list en zette de viskraam een paar meter naar achteren. Probleem opgelost. Voor even. Want de viskraam kwam daarmee nagenoeg tegen een woonboot te staan. Dat levert niet alleen een brandgevaarlijke situatie op maar verzet van de bewoner van die woonboot, die zich bij de gemeente meldde met haar zorgen en klachten. Met een stroperigheid van jewelste werden die zorgen en klachten behandeld. De bewoner vond het allemaal te lang duren en richtte zich tot de Nationale Ombudsman. Die vroeg een reactie aan de gemeente. Geheel in lijn met de onzorgvuldigheid die we al zagen, kreeg de Ombudsman te horen dat er een oplossing was gevonden. Case closed, zou je zeggen. 

Maar niets was minder waar. Die oplossing was er namelijk helemaal niet. Er zijn wel een paar oplossingsmogelijkheden, maar die moesten allemaal nog nader onderzocht worden en overlegd worden met de viskraam, de bewoner van de woonboot en andere betrokkenen die daar bovendien ook nog eens aan mee moeten willen werken. 

Grote afwezige in het hele verhaal was de wethouder, die ook nog eens de schuld van de situatie naar de gemeenteraad probeerde te schuiven. Het was die gemeenteraad, immers, die het zebrapad had willen behouden.  En ja, dat betekende natuurlijk wel dat er parkeerplaatsen moesten verdwijnen en er niet zoveel plaats meer was voor de viskraam. En ja, er wordt gewerkt aan een oplossing maar dat zou nog wel eens tot november kunnen duren.  

De VVD Haarlem is het met deze gang van zaken niet eens. Ten eerste had de wethouder de gemeenteraad beter moeten informeren dat het behouden van het zebrapad zulke grote gevolgen had. Ten tweede mag het nooit zo zijn dat de gemeente onwaarheden verkoopt aan wie dan ook,  de Nationale Ombudsman incluis. Ten derde had de wethouder zich veel actiever moeten opstellen in het oplossen van de problemen en al in een veel eerder stadium haar bestuurlijke verantwoordelijkheid moeten nemen om met de betrokken partijen aan tafel te gaan en tot een zorgvuldige oplossing te komen die recht doet aan alle belangen. Daar ben je wethouder voor. En ten vierde kan het natuurlijk niet zo zijn dat er willens en wetens een brandgevaarlijke situatie in stand wordt gehouden.  

De wethouder heeft beloofd om voor half mei naar de gemeenteraad terug te komen.  De VVD Haarlem wacht dit met ongeduld af maar zal niet aarzelen om de wethouder op haar onzorgvuldigheid aan te spreken en de gemeenteraad voor te stellen de wethouder een opdracht te geven hoe ze dit tot een goed einde moet brengen  Vooralsnog is ze flink uitgegleden over de haringkar. 

zaterdag 25 maart 2017

Versnelling duurzaamheidsprogramma vereist zakelijkere aanpak

Haarlem wil de verduurzaming van de stad versnellen. Een mooi streven. De vraag is echter hoe we dat verkopen. Klimaat en verduurzaming is minder ‘sexy’ dan de Groene idealisten veronderstellen. Als we de ambitie waar willen maken moet er meer gebeuren dan in een tent op de Grote Markt vertellen dat koken op inductie ‘echt wel oké is’.

De boeiendste constatering van 2016 kwam namelijk van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP). Slechts 2 procent van de bevolking noemt spontaan woorden als ‘klimaat’, ‘(groene) energie’ of ‘duurzaam’ als gevraagd wordt naar de grootste maatschappelijke problemen. De overstap van fossiele brandstoffen naar duurzame energie, zegt het SCP, is geen urgent vraagstuk in de publieke opinie.

Klimaat en dergelijke zou je het assortiment van Marqt kunnen noemen in het scala van supermarktproducten waar de Haarlemmer uit kan kiezen. Hip en alternatief maar niet te. Groen is charmant en vooral goed voor jezelf. Eigen gezondheid en imago eerst, dan de planeet want dat is toch een stuk abstracter. Eerder groene smoothies dan een extra trui aan en de thermostaat op achttien graden.

Duurzaamheid is een kosmopolitisch onderwerp omdat het gaat over verantwoordelijkheid jegens anderen, elders en straks. Die verantwoordelijkheid ligt bij alle betrokkenen. Hoe krijgen we niet alleen Henk en Ingrid, maar ook Mahmoud en Fatima zover dat ze extra willen investeren voor energiebesparing en op inductie gaan koken? Dat kan alleen door te laten zien dat je portemonnee werkelijk iets heeft aan ‘groen’.

Het groen is er niet voor de elite maar voor de toekomst van iedereen en begint nu en het komt niet vanzelf goed. Vergroenen is minstens zo ingewikkeld als de transitie in het sociale domein. Daarom was ik ook blij met de uitspraken van de nieuwe VVD burgemeester van Den Haag dat het onderwerp klimaatverandering hoort bij de stad van vrede en recht. Dat onderwerp hoort ook bij onze stad. Daarbij is een grote valkuil. En dat is dat het beleid gebouwd wordt op een romantische idealisering van een nieuwe samenleving.

De VVD Haarlem kan goed uit de voeten met ambities van het collega, maar de uitwerking ademt in z'n algemeenheid teveel de eerder genoemde romantische idealisering van de samenleving uit. Als we deze ambitie 2040 willen realiseren is een stevigere aanpak nodig om de burgers van Haarlem mee te krijgen. Met de boodschap dat koken op inductie wél oké is en een tent op de Grote Markt komen we er niet om de 98% die ‘klimaat’, ‘(groene) energie’ of ‘duurzaam’ NIET noemen mee te krijgen in deze ambitie.